เกิดองค์ความรู้ให้สามารถเลือกใช้ผิวเคลือบให้เหมาะสมกับงานเคลือบผิวชิ้นส่วนเครื่องจักรที่ใช้ในกระบวนการผลิตยาง และให้บริการกับภาคเอกชนในปี 2553 เป็นมูลค่า 1.5 ล้านบาท

ชิ้นส่วนของเครื่องจักรที่ใ ช้ในกระบวนการผลิตยาง นอกจากจะต้องมีพื้นผิวที่มีการยึดติดกับยางต่ำ (Anti tacking) แล้ว ยังจะต้องสามารถทนต่อการสึกหรอได้ดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการผลิตยางที่มีการผสมอนุภาคหรือเส้นใยเสริมแรง ซึ่งมักจะมีความสามารถในการขัดถู (Abrasive power) ค่อนข้างสูงหากชิ้นส่วนเครื่องจักรกลที่เป็นโลหะถูกขูดขีดโดยอนุภาคเสริมแรงเหล่านี้ ทำให้ชิ้นส่วนนั้นมีอายุการใช้งานสั้นลง ทำให้เกิดรอยขูดที่เนื้อยางได้ ส่งผลให้คุณภาพของผลิตภัณฑ์ต่ำลงด้วย วัตถุประสงค์ของโครงการคือ การปรับส่วนผสมของวัสดุ Mo ต่อ NiCrBSi เพื่อศึกษากลไกการสึกหรอที่เปลี่ยนแปลงไป และศึกษาประสิทธิภาพการใช้งานในภาวะสึกหรอจากผลการวิจัยพบว่า เมื่อปรับส่วนผสมของผิวเคลือบระหว่าง Mo ต่อ NiCrBSi ให้เป็น 25 ต่อ 75 แล้ว กลไกการสึกหรอจะเปลี่ยนจากการแตกของ NiCrBSi เป็นการสึกหรอแบบขัดถูของ Mo ซึ่งเป็นการสึกหรอที่สม่ำเสมอกว่า แต่ผิวเคลือบก็จะมีความลื่นลดลงเช่นกัน ในสภาวะการสึกหรอที่แรงกระทำเฉพาะจุดสูงจะพบว่าสัดส่วน Mo ต่อ NiCrBSi ที่ 25 ต่อ 75 จะให้อัตราการสึกหรอที่ต่ำที่สุด นับเป็นการศึกษาองค์ประกอบของวัสดุเคลือบผิว เพื่อหาส่วนผสมที่ให้สมบัติการต้านทานการสึกหรอที่เหมาะสมที่สุด