การวิจัยและพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานเพื่อสนับสนุนการลดก๊าซเรือนกระจกผ่านนวัตกรรมทางวัสดุมีความสำคัญต่อการบรรลุเป้าหมายความเป็นกลางทางคาร์บอน ทั้งนี้ ในภาคการเกษตรและชุมชน มีการดำเนินโครงการพัฒนาระบบ Biochar-dMRV Platform
ความเสื่อมโทรมของดิน (soil degradation) เป็นการเปลี่ยนแปลงสภาพของสุขภาพดิน ซึ่งส่งผลให้ความสามารถของระบบนิเวศในการผลิตสินค้าและให้บริการแก่ผู้ได้รับประโยชน์ลดลง (FAO, 2020) หรืออีกนัยหนึ่งคือ ดินอยู่ในสภาพที่ไม่เอื้ออำนวยต่อการผลิตทางการเกษตร
ปัญหาน้ำฝนท่วมขังฉับพลันในพื้นที่เมืองต่างๆ มีความถี่และความรุนแรงเพิ่มมากขึ้น ส่วนหนึ่งจากการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศ ร่วมกับการเติบโตของเมืองที่ขาดการวางแผนการจัดการน้ำฝน ก่อให้เกิดความเสียหาย
สารปรับปรุงดิน (Soil improver) เป็นวัสดุหรือผลิตภัณฑ์ที่ใช้ปรับปรุงสมบัติทางกายภาพ เคมี หรือชีวภาพของดินให้ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของดินในการเพาะปลูกและการเจริญเติบโตของพืช
มาตรฐานเป็นเครื่องมือสำคัญสำหรับการรับรองคุณภาพและความปลอดภัยของไบโอชาร์ มาตรฐานช่วยเพิ่มความน่าเชื่อถือของผลิตภัณฑ์ และสนับสนุนการพัฒนาอุตสาหกรรมไบโอชาร์ให้สามารถแข่งขันได้ทั้งในประเทศและระดับสากล
งานประชาพิจารณ์รับฟังความคิดเห็นต่อ (ร่าง) มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไบโอชาร์ เอกสารและลิงก์ที่เกี่ยวข้อง ลิงก์ลงทะเบียนเข้าร่วมงานประชาพิจารณ์ ความเป็นมาและวัตถุประสงค์ของมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไบโอชาร์ การผลิตและการนำไบโอชาร์ที่มาจากเศษชีวมวลเหลือทิ้งมาใช้ประโยชน์ในภาคการเกษตรและอุตสาหกรรมเป็นการช่วยลดปัญหาทรัพยากรธรรมชาติและผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจากการเผาไหม้แบบเปิดหรือไฟป่า นอกจากนี้การใช้งานไบโอชาร์โดยนำไปผสมลงในดินหรือผสมในผลิตภัณฑ์วัสดุก่อสร้างหรืออื่นๆที่มีอายุการใช้งานที่ยาวนาน กำลังได้รับความสนใจในการผลิตและใช้งานมากขึ้น เนื่องจากส่วนประกอบของคาร์บอนที่มีความคงตัวสูงในไบโอชาร์สามารถถูกกักเก็บได้เป็นเวลาหลายร้อยปี จะช่วยลด CO2 ออกจากชั้นบรรยากาศได้ จากคู่มือการประเมินบัญชีรายการก๊าซเรือนกระจกของ IPCC … Read more
ไบโอชาร์ (biochar) แตกต่างจากถ่านทั่วไป (charcoal) ตรงจุดมุ่งหมายหลักของการใช้ประโยชน์ เนื่องจากถ่านทั่วไปใช้เพื่อเป็นเชื้อเพลิง ขณะที่ไบโอชาร์ใช้เพื่อกักเก็บคาร์บอนในระยะยาวด้วยการตรึงคาร์บอนในรูปของแข็งที่มีความเสถียรมากขึ้น
ประเทศไทยตั้งเป้าหมายมุ่งสู่ความเป็นกลางทางคาร์บอนภายใน ค.ศ. 2050 และการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสุทธิเป็นศูนย์ภายใน ค.ศ2065 แนวทางหนึ่งที่ช่วยสนับสนุนให้บรรลุเป้าหมายดังกล่าวคือ การใช้ ‘เทคโนโลยีไบโอชาร์’