ของเสียไม่ใช่จุดสิ้นสุด และความสำเร็จก็ไม่ใช่อยู่แค่ในห้องทดลอง หน้าที่ของเราคือการเชื่อมทุกองคาพยพ ปลดล็อกอุปสรรคเพื่อเปลี่ยนของเสียให้เป็นวัตถุดิบมูลค่าสูง ที่นำไปใช้ได้จริงในเชิงพาณิชย์ และขับเคลื่อนนโยบายสู่การเติบโตอย่างยั่งยืน
การผลักดันการใช้ของเสียในอุตสาหกรรมไทยให้ยั่งยืนได้นั้น ต้องอาศัยการขับเคลื่อนควบคู่กันไป ทั้งในแง่ของนโยบายภาครัฐ ความพร้อมของวัตถุดิบต้นทาง และการบริหารจัดการสิ่งปนเปื้อนตั้งแต่ต้นทาง เพื่อให้ภาคการผลิตสามารถนำไปต่อยอดใช้งานได้อย่างราบรื่น
บริษัทสยามคราฟท์อุตสาหกรรม จำกัด สะท้อนให้เห็นว่า เมื่อโจทย์ด้านสิ่งแวดล้อมมาพบกับองค์ความรู้ด้านวัสดุศาสตร์ และความร่วมมือระหว่างภาคอุตสาหกรรมกับหน่วยงานวิจัย “ของเหลือใช้ที่ต้องนำไปกำจัด” ก็สามารถเปลี่ยนสถานะเป็น “ทรัพยากร” พร้อมสร้างมูลค่าเพิ่มได้
เมื่อพูดถึงอุตสาหกรรมน้ำตาล หลายคนอาจนึกถึงเพียงน้ำตาลทรายที่ใช้ในชีวิตประจำวัน แต่เบื้องหลังการผลิตนั้น ยังมีวัสดุเหลือใช้ที่เกิดขึ้นในปริมาณมหาศาล หนึ่งในนั้นคือ “กากตะกอนปูน” หรือ CaCake
การเติบโตของภาคอุตสาหกรรมเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้เศรษฐกิจขยายตัว แต่ในอีกด้านหนึ่งของเสียจากกระบวนการผลิตในอุตสาหกรรมส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและสังคม ก็จำเป็นต้องจัดการให้ถูกต้องตามหลักวิชาการ แต่ในทางปฏิบัติของเสียจำนวนมากยังใช้การฝังกลบ
ท่ามกลางวิกฤตสภาพภูมิอากาศ อุตสาหกรรมปศุสัตว์ทั่วโลกกำลังเผชิญแรงกดดันเพื่อให้มีการลดการปล่อยก๊าซมีเทนและไนตรัสออกไซด์
ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ (เอ็มเทค) สวทช. มีเป้าหมายใหญ่ประการหนึ่งคือ การปล่อยก๊าซเรือนกระจกสุทธิเป็นศูนย์ หรือ Net Zero จึงดำเนินกิจกรรมและใช้เครื่องมือต่างๆ เพื่อเป้าหมายนี้